Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ -2017-


Μέχρι το 1990 το Αλκαζάρ ήταν το μέρος που κάθε Σεπτέμβρη ,μετατρέπονταν σε μια μια μεγάλη εμποροπανήγυρη και ζωοπανήγυρη ,το «Κουμπαζάρ» ,ένα έθιμο από την εποχή της Τουρκοκρατίας..Έρχονταν έμποροι από όλη την Ελλάδα να εκθέσουν τις πραγματείες τους και τα ζωντανά και οι αγοροπωλησίες έδιναν και έπαιρναν .Στο κλείσιμο της εμποροπανήγυρις γίνονταν ιππικοί αγώνες.


Ακόμη έχω μνήμες από εκείνες τις ημέρες ,ήταν τέλος του Σεπτέμβρη,άνοιγαν τα σχολεία και εμείς πηγαίναμε κάθε μέρα για να αγοράσουμε τα πρώτα λογοτεχνικά βιβλία ,που έφερναν οι έμποροι από την Αθήνα ,να παίξουμε στα παιχνίδια του μεγάλου λούνα παρκ που στήνονταν ειδικά για τις μέρες του παζαριού, να φάμε χαλβά Φαρσάλων από την 'Αγαπούλα' άλλα να φάμε και τα λουκάνικα αφού μας προκαλούσε η τσίκνα από τις πρόχειρα στημένες ψησταριές!Εκεί ξεκινούσαν και οι πρώτοι έρωτες της νέας σχολικής χρονιάς!!Αγοράζαμε τα πρώτα κάστανα αλλά και μαλλί τις γριάς !Ωραία χρόνια.








Μέτα την απόφαση της δημοτικής αρχής για ανάπλαση της περιοχής ,σταμάτησε να γίνετε η εμποροπανήγυρη-το παζάρι της Λάρισας, στο πάρκο και σήμερα μεταφέρθηκε στην σκεπαστή αγορά της Νεάπολης χωρίς όμως να έχει την αίγλη και την ποιότητα της παλιάς έχει όμως τα πάντα για το καταναλωτικό κοινό που συρρέει κατά χιλιάδες από την πόλη και τους όμορους νομούς για να διατηρήσει αυτόν τον θεσμό για χρόνια ακόμη ζωντανό!!!





Γιατί ας μην γελιόμαστε και τις "μπιντζάμες" από το παζάρι θέλουμε και τα "βρακοζώνια" και το χαλβά Φαρσάλων  και τους λουκουμάδες αλλά και τα κρέατα και την τσίκνα και τους οργανοπαίχτες να περνούν αναμεσα από τα τραπέζια και να παίζουν για εμάς!!!!Είμαστε λαός για τα πανηγύρια !!!!


Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Η δικιά μου γειτονιά -«HumanStories στις Γειτονιές της Ελλάδας».


Αυτή είναι η δικιά μου γειτονιά, κάπου στην επαρχία,στην Λάρισα ,πολύ κοντά στην κέντρο της, ούτε 200 μέτρα μακριά από την Κεντρική πλατεία ,
είναι η γειτονιά  που έκανα τα πρώτα μου βήματα ,
η γειτονιά που  έπαιξα τα πρώτα μου παιχνίδια,
η γειτονιά που ερωτεύτηκα για πρωτη φορά,
 η γειτονιά που   μεγάλωσα  και συνεχίζω ακόμη να ζω εδώ  ,
είναι η γειτονιά με τα χαμηλά σπίτια και τις αυλές που μοσχομυρίζουν την Άνοιξη οι πασχαλιές και τα Μαγιάτικα τριαντάφυλλα  ,
είναι η γειτονιά που το πρωί θα ανοίξεις το παράθυρο και θα βρεις τον γείτονα να πεις Καλήμερα,
είναι η γειτονιά που ότι και να σου συμβεί θα τρέξουν όλοι κοντά σου ,
ειναι η γειτονιά που κρύβει  την μαγεία ότι όσο η πόλη μου μεγαλώνει και εξελίσσεται αυτήν δεν αλλάζει ,μένει ίδια μόνο οι άνθρωποι της έρχονται και φεύγουν ...
Όμως πάντα έρχονται καινούργιοι που  θα κάνουν τα πρώτα τους βήματα εδώ ,όπως  έκανα και εγώ πριν χρόνια και ετσι  η Ζωή συνεχίζεται....
Αυτή είναι η γειτονιά μου και εγώ την αγαπώ και όσες φορές φεύγω μακρυά της πάντα θέλω να επιστρέφω εδώ ,γιατί μου λείπει.....

Η ιστορία της γειτονιάς μου δημοσιεύθηκε στο  «HumanStories στις Γειτονιές της Ελλάδας»http://www.humanstories.gr/.