ΕΥΡΩΠΗ

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ-ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ



Εχθές βρέθηκα έξω από το μουσείο εθνικής Αντίστασης Λάρισας (περίοδος 1941-1944) ,στο οποίο λειτουργούσαν οι παλιές φυλακές Λάρισας και πιο παλιά ήταν πυριτιδαποθήκη (σχετικά με το κτήριο θα σας μιλήσω σ' άλλο post που ετοιμάζω για τα αξιοθέατα της Λάρισας).
Πολλές φορές είχα σκεφτεί ότι οφείλω να κάνω μια επίσκεψη ειδικά σε αυτό το μουσείο ,γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα .
Από τις διηγήσεις της μητέρας μου ήταν ο τόπος φυλάκισης και βασανιστηρίων του παππού μου από τους Γερμανούς ,όταν τον έπιασαν σ ένα μπλόκο στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης και η αίτια που πέθανε τόσο νέος ,αφού τον πέταξαν μισοπεθαμένο στην αυλή του σπιτιού τους.
Έτσι λοιπόν πήρα την απόφαση και κατέβηκα τα σκαλάκια της εισόδου ,εκεί βρήκα μια ευγενική υπάλληλο που αφού τα είπαμε λίγο, για τον λόγο επίσκεψής μου,μου έδειξε τους χώρους και τα εκθέματα του μουσείου και μου έδωσε και κάποια έντυπα και βιβλία για να διαβάσω με την συμφωνία ότι θα ξαναπάω για να βγάλω φωτογραφίες αφού δεν ήμουν κατάλληλα προετοιμασμένη για την επίσκεψη,για να το γνωρίσω και σ΄εσάς.


Σήμερα το απόγευμα μαζί με τον καφέ μου ,πήρα τα βιβλία και άρχισα να τα διαβάζω .Θέλω να σας μεταφέρω τα λόγια ενός αντιστασιακού ,που πραγματικά μου άρεσαν ,ενός ανθρώπου που μεγάλωσε σε μια οικογένεια με οικονομική άνεση και οι αξίες του είχαν να κάνουν με την αγάπη για την οικογένεια ,την παιδεία ,την αξιοπρέπεια και την Πατρίδα.  (όπως τα μεταφέρει ο Γ.Γουγούλης στο βιβλίο)
Λέει λοιπόν""""δεν στεκόμασταν να φωτογραφηθούμε  γιατί δεν είχαμε συνείδηση ότι αυτά που κάναμε τότε άξιζαν να αποθανατιστούν. Όσες λήψεις πάρθηκαν ήταν τυχαίες ''''''

Πόσο σημαντικές όμως για την ιστορία της Ελλάδας ,θα πω εγώ,κάποιοι σήμερα δεν υπάρχει περίπτωση να μην φωτογραφηθούν ,χωρίς κανένα λόγο και χωρίς να έχουν συνείδηση ,νομίζοντας όμως ότι κάνουν μεγάλο έργο!