Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΑ ΒΟΥΝΑ,,,,,(ΡΕΤΣΙΑΝΗ ΚΑΙ ΝΙΒΟΛΙΑΝΗ)


Κυριακή σήμερα και από την ώρα που ξύπνησα είχα μια επιθυμία <<να πάρω τα βουνά>>!!!!Έτσι και έγινε ,χονδρό ντύσιμο,αθλητικά παπούτσια και ξεκινάμε!!!

Ο προορισμός όχι μακρινός , 36 χιλιόμετρα έξω από την Λάρισα,κατευθυνόμαστε  προς την Αγιά και θα ανέβουμε στους πρόποδες του Κισσάβου σε ύψος 300 μέτρων για να συναντήσουμε ένα όμορφο και γραφικό χωριό το Μεταξοχώρι. Το χωριό λεγόταν και Ρέτσιανη δηλαδή ποταμοχώρι λόγω του ποταμού Άμυρου, που το διαρρέει.

Όπως καταλάβετε και από το όνομα του Μεταξο-χώρι ,το χωριό γνώρισε μέρες οικονομικής ανάπτυξης,λόγω της παράγωγης μεταξιού ,τον 17,18 και 19 αιώνα. Εδώ υπήρχαν πολλές βιοτεχνίες και οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την διαδικασία κουκουλοπαραγωγής. Με την πάροδο των ετών όμως έκαναν την εμφάνιση στην αγορά καινούργιες πρώτες ύλες για κατασκευή υφασμάτων όπως το ναύλον και τα συνθετικά και έτσι η σηροτροφία μπήκε σε δεύτερη μοίρα.
Σήμερα δεν υπάρχουν καλλιέργειες μουριάς στην περιοχή ,παρά μόνο ελάχιστα δένδρα στις αυλές των σπιτιών,για να θυμίζουν εκείνη την εποχή και οι καλλιέργειες αντικαταστάθηκαν με οπωροφόρα δένδρα όπως μηλιές ,κερασιές ,φουντουκιές αλλά και καλλιέργειες πατάτες. Οι καλλιέργειες μήλων άρχισαν το 1950 και καλύπτουν το 20% της παραγωγής στην Ελλάδα .









Το χωριό είναι μέσα στο πράσινο, δένδρα υψώνονται και φτάνουν μέχρι τον ουρανό και τώρα το φθινόπωρο έχουν τα ομορφότερα χρώματα του χρόνου!!!!



Το χωριό χωρίζεται στα δυο με ένα ρέμα να περνάει ανάμεσα του. Σταθείτε στο γεφυράκι που ενώνει το χωριό και κοιτάξτε  δεξιά και αριστερά  τα όμορφα  παραδοσιακά σπίτια και αρχοντικά σε κάνουν να νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε άλλες εποχές.


Τα τελευταία χρόνια υπάρχει η  τάση να τα ανακαινίζουν ή να αγοράζουν τα σπίτια καλλιτέχνες γιαυτό και το αποκαλούν και το <<χωριό των καλλιτεχνών>>.
Εδώ έχουν σπίτι ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου,η Άννα Βαγενά και ο Λουκιανός Κηλαιδόνης και πολλοί άλλοι άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης.


Επισκεφτήκαμε και τον ξενώνα Σουλιώτη ,γνωστό στέκι καλλιτεχνών ,όπου γίνονται πολλές εκθέσεις και είδαμε τα έργα μιας Λαρισαίας ζωγράφου της Ολυμπίας Ματράκη.
Μου άρεσε η δουλειά της, ωραία πορτρέτα με μορφές από μακρινά ταξίδια. Η ίδια τα ονομάζει <<αρχόντισσες>>. Εμένα με ταξίδεψαν τα έργα της .


Οι κάτοικοι είναι λιγοστοί στο χωριό και έτσι μπορείς μέσα σε ένα όμορφο περιβάλλον να κάνεις τις βόλτες σου στα σοκάκια ,να πιεις ένα καφέ κάτω από τα πλατάνια , δίπλα από το ρέμα ,στην πλατεία του χωρίου και να απολαύσεις τα χρώματα τις μυρουδιές και τους  ήχους του χωριού.



Και φυσικά βουνό χωρίς καλό φαγητό δεν υπάρχει ,αποφασίσαμε όμως να ανέβουμε πιο ψηλά στα 600 μέτρα ,στο χωριό Μεγαλόβρυσο,(η παλιά ονομασία του,  Νιβόλιανη που σημαίνει Ουράνια πόλη στα Σλαβικά ).



Φτάσαμε στο χωριό αφού απολαύσαμε μια υπέροχη διαδρομή μέσα στο δάσος του Κισσάβου και είδαμε  τον κάμπο της Αγίας από ψηλά .Στην πλατεία του χωριού βρήκαμε την ταβέρνα που ακούει στο όνομα Νιβόλιανη φυσικά και απολαύσαμε υπέροχα μαγειρεμένα και ψητά φαγητά. Αγριογούρουνο στιφάδο ,ένα θα σας πω κόλαση!!!!!!κεμπάπ χοιρινό και παϊδάκια όλα της ώρας !!!!


Κόκκινο κρασί ,γέλια και πολύ κουβέντα ,βάζοντας νέα πλάνα για ΤΑΞΙΔΙΑ και ΟΝΕΙΡΑ  ολοκλήρωσαν το γεύμα μας  , το οποίο σύντομα θα επαναλάβουμε .
Και φυσικά μετά από τόσο φαγητό ,πρέπει να περπατήσουμε και λίγο ,πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής για την πόλη.





Μια μικρή βόλτα στο χωριό και στην πλατεία του, η  φύση φόρεσε τα καλύτερα χρώματα της , ο ήλιος άρχισε να δύει και να χάνεται πίσω από τα τεράστια πλατάνια της πλατείας και αφού βγήκαμε  στο ξέφωτο είδαμε   το Αιγαίο μπροστά μας και ένα φεγγάρι να ξεπροβάλλει πίσω από το βουνό,το μεγαλύτερο φεγγάρι των 70 τελευταίων χρόνων.Μαγευτικές στιγμές στην όμορφη Ελλάδα μας.


Οι μπαταρίες γέμισαν για άλλη μια φορά και η επιστροφή στην πόλη ξεκίνησε με μια στάση στην Αγιά για τις απαραίτητες κρέμες ,από γνωστό ζαχαροπλαστείο ,όμως σύντομα θα ξαναπάρω τα βουνά γιατί η επαφή με την φύση με ξεκουράζει , είναι το καλύτερό μου......





Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ-PANAYIA RUM ORTHODOKS KELLESI


Τα ταξίδια μου στην Πόλη μπορεί να αραίωσαν τον τελευταίο καιρό , όμως δεν έχω παράπονο , έζησα όμορφες στιγμές όσες φορές ταξίδεψα σ΄ αυτή την μοναδική και μεγαλοπρεπή Πόλη.

21 Νοεμβρίου σήμερα και οι αναμνήσεις με πήγαν πίσω  στην Παναγία στο Πέραν.

Η Παναγία στο Πέραν,είναι ορθόδοξος χριστιανικός ναός που έκτισε η Ελληνική κοινότητα στα τέλη του 18 ου αιώνα.
Είναι μια τεράστια και επιβλητική πεντάκλιτη Βασιλική ,με υπέροχο μπαρόκ τέμπλο και πολλά ξυλόγλυπτα.
Το Σεπτέμβριο του 1955 ο ναός υπέστη καταστροφές και λεηλασίες. Επίσης έπεσε θύμα το 2003 ,της βομβιστικής επίθεσης του Βρετανικού Προξενείου που βρίσκεται δίπλα της.Άρχισε να λειτουργεί παλιά επίσημα στις 23-5-2003 μετά από έργα ανακαίνισης και συντήρησης του ναού ,διάρκειας 2 ετών μετά από δωρεά του Παναγιώτη Αγγελόπουλου ,στο οικουμενικό Πατριαρχείο.


Η εκκλησία γιορτάζει κάθε χρόνο στις 21 Νοέμβριου,τον υπόλοιπο χρόνο λειτουργεί τις Κυριακές για τους εναπομείναντες Ρωμιούς της περιοχής καθώς και τους επισκέπτες της Πόλης .





Βρέθηκα πρώτη φορά στον ναό, λειτουργία ,την ημέρα των Θεοφανίων στις 6-1-2012 και πραγματικά ήταν από τις πιο όμορφες και συγκινητικές στιγμές που έχω ζήσει έως τώρα. Ευλάβεια και κατάνυξη σ' όλη την διάρκεια της λειτουργίας.











Στις 21-11-2013 είχα την τύχη να βρεθώ ξανά στον ιερό ναό . Ήταν ήμερα γιορτής της εκκλησίας,με την παρουσία του Οικουμενικού πατριάρχη Βαρθολομαίου ,πλήθους επισήμων και πιστών  από την Πόλη αλλά και την Ελλάδα και το εξωτερικό.





Ημέρα των Ενόπλων δυνάμεων, η 21η Νοεμβρίου, ήταν καλεσμένοι και  κλιμάκιο του ναυτικού από την Ελλάδα .




Επίσης ο υπουργός παιδείας της Ελλάδος , ο οποίος παραβρέθηκε στην Πόλη ,λόγω των εκδηλώσεων του Ζωγράφειου Λυκείου για τα 120 χρόνια λειτουργίας του και πλήθος μαθητών από την Ελλάδα που πήραν μέρος σε εκδηλώσεις του Ζωγράφειου. Το προηγούμενο βράδυ παρακολουθήσαμε μια υπέροχη εκδήλωση στο Ζωγράφειο Λύκειο,συνεργασία του Λυκείου με ελληνικά σχολεία και της αγαπημένης τραγουδίστριας ,Ευανθίας Ρεμπούτσικα.












Ιδιαίτερες στιγμές η χειροτονία νεαρού ιερέα από τον Πατριάρχη μας ,που θα αναλάμβανε χρέη Ιερέα σε εκκλησία του Λονδίνου. 





Όμορφες στιγμές γεμάτες δέος και συγκίνησή,σας προτείνω πάντα να κάνετε επισκέψεις σε ναούς της Πόλης για να ανάψετε ένα κεράκι και να παρακολουθείται τις λειτουργίες 
και όταν δεν τους βρίσκεται ανοιχτούς  να ζητάτε να σας τους ανοίξουν ,πάντα υπάρχει ένας φύλακας εκεί κοντά.

Επίσης όταν βρίσκεστε στην Πόλη να παρακολουθείτε  εκδηλώσεις των Ρωμιών της Πόλης ,έτσι θα έχετε την ευκαιρία να αισθανθείτε την φιλοξενία και την μεγαλοπρέπεια αυτών των ανθρώπων αλλά  και να βοηθάτε το έργο τους .

Εύχομαι και ελπίζω ,σύντομα να επισκεφτώ ξανά την Πόλη ,που τόσο μου λείπει.

PANAYIA RUM ORTHODOKS KELLESI ,EMIRNEURUZ CAIKMAZI NO 26 GALATASARAY

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

ΓΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ-ΤΣΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΪΟΠΟΤΕΊΟ ΣΤΟ ΠΕΚΙΝΟ

Μετά από μια πολύωρη περιήγηση κάτω από τον ήλιο, στην ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΠΟΛΗ στο Πεκίνο ,αποφασίσαμε ότι πρέπει να ξεκουραστούμε, η λύση ήταν το τεϊοποτείο, μια τσαγερί στην δικιά μας γλώσσα, που βρέθηκε σαν από θαύμα μπροστά μας.


Στην είσοδο μας υποδέχεται μια Κινέζα και μας οδηγεί σε μια αίθουσα με κινέζικο διάκοσμο μας τακτοποιεί σε να μακρόστενο τραπέζι και παίρνει θέση στην κορυφή του τραπεζιού προκείμενου να μας μυήσει στον κόσμο του κινέζικου τσαγιού.
Μας δίνει από ένα σετ τσαγιού, μια μικρή πλατιά κεραμική κούπα  χωρίς χερούλι και ένα μεγαλύτερο  κεραμικό σκεύος, σαν ποτήρι σε ένα δισκάκι και  φιστίκια Αίγινας μέσα σε ένα μπολάκι.


Μπροστά της υπάρχει μια τσαγιέρα και ένα ηλεκτρικό μάτι. Την γεμίζει με νερό και το βράζει.
Ανοίγει τα πολύχρωμα βάζα που υπάρχουν μπροστά της και μας  δίνει να τα μυρίσουμε.Κάθε βάζο και διαφορετική ποικιλία τσαγιού αλλά και διαφορετικό άρωμα.Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι είναι και μας εξηγεί ότι η σπεσιαλιτέ των τσαγιών στην Κίνα  ειναι το πράσινο τσάι.
Το καλύτερο πράσινο τσάι είναι το LONGING και το OLONG. Η λέξη olong σημαίνει "μαύρος δράκος" και ο μύθος λέει ότι ο ιδιόκτητης μιας φυτείας τσαγιού ,άφησε τα φύλλα του τσαγιού να ξεραθούν ,επειδή φοβήθηκε ένα μαύρο φίδι που εμφανίστηκε στα χωράφια του, όταν  μερικές μέρες αργότερα γύρισε ,τα φύλλα είχαν οξειδωθεί και άφηναν μια υπέροχη μυρουδιά. Το καλύτερο αλλά και πανάκριβο πράσινο τσάι είναι αυτό που προέρχεται από τα νεαρά φύλλα, δηλαδή από τις κορυφούλες του φυτού και το μαζεύουν την Άνοιξη.
Κάνει καλό στην υγεία, καθαρίζει τους πνεύμονες  ,διώχνει τις τοξίνες και  για εμάς κυρίες μου αναλαμβάνει να κάνει και λιποδιάλυση !!!!!! εε μετά από αυτό είναι περιττό να σας πω ,πως αγόρασα πολλά κουτιά για να πίνω κάθε μέρα και να γίνω μισή!!!!

ΦΥΤΕΙΕΣ ΤΣΑΓΙΟΥ

ΦΥΛΛΑ ΤΣΑΓΙΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΟΞΕΙΔΩΣΗ

Στην συνέχεια η Κινέζα ρίχνει μέσα τα φύλλα του τσαγιού , μετά από λίγο πετάει το νερό της τσαγιέρας ,ένα είδος ξεπλύματος των φύλλων όπως μας λέει και στην συνέχεια βάζει καινούργιο ζεστό νερό μέσα στα φύλλα και αφού τα βράσει για 1-2 λεπτά το βάζει σε μια γυάλινη τσαγιέρα και για να το σερβίρει  στα μεγαλύτερα φλυτζάνια , μας λέει ότι πρέπει να τα κλείσουμε με τα πιο μικρά και μια γρήγορη κίνηση να τα αναποδογυρίσουμε. Αφού το κάναμε με επιτυχία μας προτρέπει να μυρίσουμε το μεγάλο για να απολαύσουμε το άρωμα του πράσινου τσαγιού και να πιούμε από το μικρο. Πραγματικά πολύ καλό!!!!στην συνέχεια συνεχίζει την επίδειξη και δοκιμάζουμε διάφορες ποικιλίες και  αρώματα ,όπως το μαύρο τσάι, το λευκό τσάι ,τσάι γιασεμί και  πορτοκάλι.
Μου άρεσε για την γεύση του το τσάι λίτσι ,από το γνωστό εξωτικό φρούτο και ένα τσάι που μας έκανε με μπουμπούκια από μικρά ροζ τριαντάφυλλα .


Το τσάι σερβίρεται με τσαγιέρα σε μικρά κεραμικά ή πορσελάνινα κουπάκια .
Το στόμιο της τσαγιέρας δεν πρέπει να δείχνει κανέναν ,είναι αγένεια να αφήνουμε την τσαγιέρα στο τραπέζι και να δείχνει κάποιον ,πρέπει το στόμιο να δείχνει έξω από το τραπέζι.
Στην Κίνα πίνουν όλοι πράσινο τσάι ,ζεστό ή κρύο το κουβαλούν μαζί τους σε γυάλινα μπουκάλια ή σε θερμός .
Η προετοιμασία του τσαγιού είναι ολόκληρη ιεροτελεστία για τους Κινέζους ,την οποία απόλαυσα πολλές φορές σ΄αυτήν την ιδιαίτερη χώρα, στα τεϊοποτεία της ,στα ξενοδοχεία που μείναμε αλλά και στα επαγγελματικά ραντεβού μας φεύγοντας τις περισσότερες φορές με μια συσκευασία ως δώρο.

Κλείνοντας θα σας πω την ιστορία του τσαγιού , το 2737 ένας Κινέζος αυτοκράτορας που συνήθιζε να πίνει καυτό νερό ,έπεσε να κοιμηθεί στην σκιά ενός τεϊόδεντρου, καθώς κοιμόταν ,φύσηξε άνεμος και μερικά φύλλα από το δένδρο έπεσαν στο φλιτζάνι του. Όταν ξύπνησε, διψούσε και έτσι το δοκίμασε, μαγεύτηκε από την γεύση του και έτσι ανακαλύφτηκε το τσάι.

Αρχικά το χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο και στην συνέχεια εξελίχθηκε ως ρόφημα. Το θεωρούσαν πολύτιμο ως φυτό καθώς ανακάλυψαν τις ευεργετικές του ιδιότητες να απαλύνει την κόπωση ,να τέρπει την ψυχή να βελτιώνει την όραση. Σε μορφή αλοιφής καταπράυνε τους ρευματισμούς.

Οι Ταοϊστές πίστευαν ότι αποτελούσε σημαντικού συστατικό του ελιξίριου της αθανασίας και οι βουδιστές καταπολεμούσαν με αυτό την αϋπνία τους στις ατέλειωτες ώρες της αυτοσυγκέντρωσης.
Το 1610 το έφεραν στην Ευρώπη οι Ολλανδοί ,ενώ οι Άγγλοι το καλώς όρισαν το 1650.



Αυτή η επίσκεψή μας στο τεϊοποτείο αποτέλεσε την ευκαιρία να ξεκουραστούμε για να συνεχίσουμε το δύσκολο πρόγραμμα μας άλλα και να εκτιμήσουμε το τσάι ,ως ρόφημα και να γίνει απαραίτητο στην διατροφή μας για τις τόσες ευεργετικές του ιδιότητες.

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

ΓΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ-CHIVITO ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ


Το εθνικό πιάτο της Ουρουγουάης είναι το  Chivito .Κάποτε ένας Αργεντινός από την πόλη Κόρδοβα ήρθε στην Ουρουγουάη ,στο λιμανι PUNTA DEL ESTE στο εστιατόριο του Αντόνιο Καρμπονάρο και ζήτησε να φάει ένα "chivito" δηλαδή ένα πιάτο με ψητό κατσίκι (chivito σημαίνει μικρή αίγα στα ισπανικά). Το εστιατόριο όμως δεν είχε ψητό κατσίκι και ο Αντόνιο πήρε ένα πιάτο και έφτιαξε ένα σάντουιτς  με  μια ψητή αργεντίνικη μπριζόλα και ότι άλλο είχε στο μαγαζί του!!!!Το αποτέλεσμα ήταν να ευχαριστήσει τον Αργεντινό και το πιάτο να καθιερωθεί και να γίνει το εθνικό πιάτο της Ουρουγουάης .
Ο κάθε ταξιδιώτης που θα βρεθεί εκεί επιβάλλεται να το δοκιμάσει.


Το  σάντουιτς αποτελείται  από μια λεπτή φέτα  churrasco βοδινό  κρέας , μοτσαρέλα ψητή , ντομάτα , μαγιονέζα ,  ελιές και τουρσιά ,  μπέικον , και ένα τηγανητό αυγο στην κορυφή του!!!! .
Σερβίρεται  σε πιάτο με τηγανητές πατάτες , μαγιονέζα με  καρότα και μπιζέλια, μαρούλι , κρεμμύδι, ντομάτα, μαϊντανό, και τριμμένα παντζάρια.
Συμβουλή μην παραγγείλετε ένα ολόκληρο είναι τεράστιο και γεμάτο  θερμίδες  ,μοιραστείτε το με την παρέα σας. Είναι ένα πεντανόστιμο πιάτο!!!


Για να το φτιάξετε θα  χρειαστείτε
 • Μπριζόλα
• Μοτσαρέλα
• Μαγιονέζα
• Μπέικον
• Ελιές
• ένα τηγανητό αυγό και οτι αλλο σας αρεσει!!!!


Δεν θα είναι όμως το ίδιο νόστιμο!!!!τα αργεντίνικα κρέατα είναι τα πιο νόστιμα του πλανήτη και ότι μπορείς να φας στον τόπο παραγωγής του και παρασκευής του ,μην το χάσεις ,δοκίμασε το ,πουθενά αλλού δεν θα είναι το ίδιο.
Σας τα γράφω και μου τρέχουν τα σάλια γιατί θα ήθελα να ήμουν στην Ουρουγουάη στην όμορφη παραθαλάσσια Punta del Este ,σε εκείνο το απλό μαγαζάκι που είχα την τύχη να το δοκιμάσω  και να έχω τώρα μπροστά μου αυτό το υπέροχο πιάτο!!!!!





Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

ΓΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ-CHIMICHURRI




Στις περιπλανήσεις μου στην Αργεντινή,είχα  την ευκαιρία να επισκεφτώ μια ενστάσιας δηλαδή μια φάρμα με  τους γκαούτσο ,τους Αργεντινούς καουμπόηδες ,τα σύμβολα της επανάστασης και των αγώνων της χώρας για την απελευθέρωση από τους Ισπανούς.

Σήμερα οι γκαούτσο ,ασχολούνται με την εκτροφή ζώων , βοδιών ,χοίρων και αλόγων στα μεγάλα αργεντίνικα αγροκτήματα ,τις ενστάσιας όπως λέγονται. Σ΄ αυτές λοιπόν τις φάρμες υπάρχουν και εγκαταστάσεις που λειτουργούν σαν ξενοδοχεία και εστιατόρια.
Κατά την διαμονή μας εκεί, σε ένα μεσημεριανό μπάρμπεκιου που είχε όλα τα καλά του κόσμου , από ψητά κρέατα, μοσχαρίσια φιλέτα, τεράστιες μπριζόλες (τσουλέτας), μορσίγια (λουκάνικα με κιμά),κοτοπουλάκι ψητό,  την παράσταση έκλεψε μια σάλτσα ,η CHIMICHURRI (τσιμιτσούρι) μια πικάντικη σάλτσα που πηγαίνει τέλεια με τα ψητά.
Και φυσικά πήραμε την συνταγή από την συνοδό μας ,την γλυκύτατη και χαμογελαστή Αργεντίνα, την Τζουλιέτα .


πάμε συνταγούλα

1 κρεμμύδι μέτριο
3-4 σκελίδες σκόρδο
1 πιπεριά πράσινη καυτερή
2/3 κούπας λαδι
2 κουταλιές σούπας ξύδι
1 και 1/2  της κούπας ψιλοκομμένος μαϊντανός
1 κουταλάκι γλυκού ρίγανη αποξηραμένη
1/2 κουταλάκι γλυκού κόλιανδρος
1/2 κουταλάκι γλυκού κύμινο
1/2 κουταλάκι γλυκού αλάτι
1/2 κουταλάκι γλυκού πιπέρι κόκκινο
1/2 κουταλάκι γλυκού πιπέρι μαύρο
2 δαφνόφυλλα


Σε ένα μπολ αναμειγνύουμε το λάδι και το ξύδι .Ρίχνουμε μέσα τα δαφνόφυλλα.
Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και τα περνάμε από το  μπλέντερ .
Προσθέτουμε στο μπλέντερ την ρίγανη, τον κόλιανδρο, το κύμινο ,τον μαϊντανό, την πιπεριά και χτυπάμε ακόμη μια φορά ,σε χαμηλή όμως ταχύτητα αυτή τη φορά .
Προσθέτουμε το αλάτι και τα πιπέρια ,αναμειγνύουμε όλα τα υλικά μαζί και τα ρίχνουμε σε ένα βάζο, το οποίο κλείνουμε και τοποθετούμε στο ψυγείο για 12 τουλάχιστον ώρες πριν το χρησιμοποιήσουμε.
Η σάλτσα διατηρείτε στο ψυγείο για 1 περίπου μήνα.


Αυτή η αργεντίνικη σάλτσα είναι από τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει ,για ψητά κρέατα. Συνοδεύστε την με τα ψητά  κρέατα ,το κοτόπουλο αλλά και τα ψάρια και θα ακούσετε καλά σχόλια ,να έχετε όμως στο τραπέζι και σαλάτες , είναι καυτερή  σάλτσα  .
Δοκιμαστε  την και περιμένω τα σχόλια σας.